System korzeniowy drzew a inwestycja

Drzewa posiadają bardzo rozbudowany system korzeniowy. Zwykle zasięg najbardziej cennych dla drzewa korzeni określa się jako obszar w rzucie jego korony uwzględniając dodatkowy ‚zapas’ poza nią (poza rzutem korony drzewo może pobierać więcej wody opadowej dlatego intensywnie rozwija tam sieć najbardziej cennych korzeni). Często jednak w sprzyjających do rozwoju warunkach system sięga jeszcze dalej, więc nie należy tu myśleć i działać schematowo.

Wyróżniamy dwa rodzaje korzeni: główne – centralne oraz mniejsze – włosowe. Korzeni głównych jest zwykle kilka, są rozłożone promieniście i mają one większą od pozostałych średnicę, pełnią funkcję zakotwiczenia drzewa w podłożu. Od nich odchodzą mniejsze, pełniące te same funkcje. Zdrowe, dobrze wykształcone korzenie główne, zapewniają stabilne posadowienie drzewa w gruncie.

Zupełnie inne znaczenia mają o wiele cieńsze korzenie włosowe, odpowiadają one za odżywianie drzewa. Korzenie włosowe tworzą gęstą sieć cieńszych od włosa nitek przez które drzewo pobiera z gleby substancje pokarmowe oraz powietrze. Co ciekawe korzenie te znajdują się niewiele tuż pod powierzchnią gleby (do 15cm) przez co często są narażone na uszkodzenia!

Oto lista „wykroczeń” wobec sytemu korzeniowego drzew, najczęściej popełnianych podczas realizacji inwestycji.

1. Mechaniczne utwardzanie gruntu pod drzewami

Utwardzając grunt pod drzewem poprzez gromadzenie pod nim materiałów budowlanych, stawianie baraków, kabin wc oraz poprzez poruszanie się pod jego koroną ciężkim sprzętem, powodujemy silne zagęszczenie gleby oraz niszczenie korzeni włosowych. W konsekwencji drzewo nie może już tak łatwo pobierać jakże cennych substancji odżywczych, wody i powietrza. Może to powodować osłabienie drzewa, zwiększoną podatność na choroby, zamieranie. Skutki nie są widoczne od razu.

2. Prace ziemne w obrębie rzutu korony

Wykonując prace ziemne w pobliżu pnia drzewa (np. prowadzenie sieci infrastruktury) narażamy drzewo na utratę stabilności, ponieważ prace te często niszczą/przecinają korzenie główne – centralne. Drzewo którego spora część bryły korzeniowej zostanie odcięta staje się niestabilne i może stanowić zagrożenie. Ponadto odcinamy też te „dobre” wcześniej wspomniane korzenie włosowe. W naturze drzewa same wytwarzają wzmacniające przypory dostosowując się do lokalnych warunków np. silnych jednokierunkowych wiatrów. Gdy czynnikiem jest inwestycja kolidująca z drzewami a zmiany są nagłe i drastyczne – drzewo pozostaje bez szans.

3. Budowa parkingów, ścieżek i innych nawierzchni utwardzonych w zbliżeniu do pnia

Tworzenie, w dużym zbliżeniu do pni drzew, utwardzonych miejsc postojowych, chodników, dróg dojazdowych niesie za sobą podobne konsekwencje co wcześniej wspomniane punkty 1 i 2.

4. Zabieranie drzewom przestrzeni życiowej

Zabudowując grunt wokół drzewa, np. poprzez budowę dużego parkingu z pozostawieniem pojedynczego drzewa „zabetonowanego” dookoła bez widocznego skrawka ziemi, zabieramy drzewu cenną powierzchnię w której znajdowały się żywicielskie korzenie, a co gorsza nie zostawiamy mu już miejsca aby miało gdzie wytworzyć nowe. Ponadto stosując nieprzepuszczalne nawierzchnie zmniejszamy przez to dopływ wody do gleby.

Kiedy inwestor rozpoczyna inwestycję w pobliżu drzew a po kilku latach od jej zakończenia zaczynają one zamierać nikt nie łączy ze sobą tych dwóch sytuacji. Tymczasem dla drzewa, które ucierpiało np. poprzez zagęszczenie gleby lub silną redukcję bryły korzeniowej, proces pogarszania się kondycji zdrowotnej trwa kilka lat i może zakończyć się całkowitym obumarciem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *